ทุกเรื่องราวที่เข้ามา ที่เจ็บและช้ำ จน ทำให้ฉันมีน้ำตา
แม้ว่าทรมานเท่าไร ฉันเรียกมันว่าความ เสียใจ


แล้วเรื่องราวในวันนี้ ที่เกิดและมันกำลังกระทบใจของ ฉัน
ก็สอนให้ได้เรียนรู้ใหม่ ในคำที่ฉันเคยเข้าใจ


สิ่งใดที่เคยได้เจอ กลายเป็นแค่เพียงเรื่องเล็กน้อยไปในพริบ ตา
* เสียงของเธอที่ร่ำลาได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี


นี่แหละคือความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่
ต้องเจ็บจนร้องไห้ โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้


ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบาง ทีก็เสียดายน้ำตา
แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า ค่าของน้ำตามันคู่ควร... กับการต้อง เสียเธอ


แม้ฉันยืนแทบไม่ไหว แต่อยากขอพูดอะไรสักนิดนึงถึงเธอ
ขอ โทษที่ไม่ดีเหมือนใคร และขอบคุณที่สอนให้เข้าใจ 


ว่าเรื่อง ที่ เคยได้เจอ มันก็แค่เพียงสิ่งเล็กน้อยที่เปลืองน้ำตา (*)

... เจ็บ วันนี้ทำให้รู้ว่า ค่าของน้ำตามัน(ไม่)คู่ ควร