อุอุ..blog อันนี้ไม่มีเรื่องไรมาให้อ่านล่ะ

                                                                                                                             แต่มีของเล่นน่ารักสุด ๆ มาให้เล่นกัน..

                                                                                                   ลืมบอก!!ต้องมีตัวช่วยกันนิดนึงนะ..อิอิ

                                                                                                 เอาล่ะ...หยิบกรรไกร คัตเตอร์ กาวมาเร็ว~

                                                                                                  เราจะมาเป็นเด็กอีกครั้งเล่นตุ๊กตากระดาษ

                                                                                                   ปล..คิดถึงแฟนอ่า(อันนี้ไม่เกี่ยว..5555

                                         ด้านล้างนี้เป็นลิ้งสำหรับเข้าไปเซฟแบบแล้วปริ๊นมาให้ตัดประกอบเล่นกันนะคะ

                                         มาใช้เวลลาว่างให้เป็นประโยชน์กันนะคะขอตัวไปงีบแระ ง่วงจางง>.<

                                                                   แมวน้ำ    กระต่าย  

                                      น้องลิงสีแดง  ส้ม  เขียว  น้ำเงิน  ฟ้า

                                               น้องหมาสีแดง  น้ำตาล

                                                           แมวสีขาว  ดำ  

                                                        นก1  นก2  นก3

เคยมั้ย..บางครั้งที่ทำอะไรลงไปมาก ๆ แล้วมันเหนื่อย

ท้อ..เสียจนไม่อยากทำอะไร..

เคยมั้ย..โดนใครมาทำให้เจ็บ..แล้วมันจำฝันใจยากจะที่ลืมมันได้

ก็เข้าใจอยู่..ว่ามันต้องใช้เวลามากมาย

เคยมั้ย..ที่จะกลัวกับหลาย ๆ สิ่งที่ไม่มีเหตุผล กลัวการซ้ำรอย

เครียด..ระแวง..วิตก..ไม่เป็นตัวของตัวเอง..

มันปวดหัวจี๊ดขึ้นมาเลยนะ..กับเรื่องที่มันเกิดขึ้นมา..

ถึงมันจะผ่านไปแล้วตั้ง 1 เดือน..

พยายามทำใจให้มันลืม..ไม่คิดถึง..ไม่นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเอง

บางช่วงที่ลืมได้ก้อคือช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน

รู้ว่าตอนนี้เขาทำอะไร สบายใจอยู่แค่นั้น..

พูกไปก็เหมือนเห็นแก่ตัว..แต่มาโทษกันไม่ได้นี่นา..

เพราะคนที่ทำลายความเชื่อใจไปหมดก็คือเขา..

โอเค..ยอมรับนะ

ว่าตั้งแต่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งนั้นคุณดีขึ้น

คุณยอมรับผิด..ช่วงนั้นเรารู้สึกดีที่คุณเป็นแบบนั้น

แต่ลองมองย้อนกลับไปที่ตัวคุณตอนนี้สิ

ต่างกันมั้ยกับช่วงนั้น..บอกแล้ว..คุณโทษเราไม่ได้นะ

โทษเราที่เป็นอยู่ตอนนี้ไม่ได้จริง ๆ

ไมได้อยากเป็นเลยนะ..คนขี้หงุดหงิด..ขี้ระแวง..ขี้โมโห..

มันปวดหัว รู้มั้ย..มันเครียด..คุณรับรู้สิ่งที่เราเป็นตอนนี้แค่ไหนกัน

บางครั้งที่เราระเบิดใส่คุณ..คำตอบที่เราได้คือความเงียบ..

นั่นหรือ..สิ่งที่คุณให้กับเราได้..บางครั้งคุณตอบเรากลับมา

คุณแน่ใจแล้วหรือว่าคำพูดพวกนั้นคุณตอบกลับมาด้วยความเต็มใจ

ออกไปเสียทีเถอะ..ได้โปรดออกไปจากชีวิตชั้นเสียทีได้มั้ย

เบื่อที่จะระแวง โมโห หงุดหงิดแบบนี้ขึ้นทุกที ๆ

อารมณ์แบบนี้เอาออกไปทีได้มั้ย..ขอร้อง..

ได้โปรด..

..หาก space เป็นที่ระบาย blog นี้ก็ใช่เลย..

          ถ้าเชื่อ ก็ควรเชื่อต่อไป ถ้าไม่เชื่อ ก็ปรับความคิด

       ซะใหม่เพราะแม้แต่ตัวเราเอง ถ้าให้จดข้อดี เราก็หา

       ข้อดีในตัวเองเจอและถ้าให้จดข้อเสีย เราก็หาข้อ

       เสียในตัวเองเจอเช่นกัน

          ไม่ว่าใคร...ต่างก็มี ด้านลบและด้านบวกในตัวเอง

        ทั้งนั้นแล้วในเมื่อเราเองก็ยังเป็น 100% ไม่ได้...

        จึงไม่ควรหวังในคนอื่น 100% เช่นกัน

          อย่าคาดหวัง..ให้เขาเป็นคนที่ดีที่สุดในโลก ถ้าเขา

       ทำดีกับเราในหลายๆ เรื่อง เช่น เอาใจใส่ตอนเราไม่

       สบาย ไปส่งเราถึงบ้านในวันที่ต้องกลับดึก แล้วถ้า

       เขาจะละเลยไปบ้างในบางเรื่อง เช่น ไมค่อยพูดคำว่า

       คิดถึงและคำว่า รัก..เอาใส่คนไม่เก่ง แถมยังลืมวัน

       ครบรอบการคบกันของเราอีก มันอาจจะเป็นเรื่องที่

       รู้สึกแย่สำหรับเรา แต่ให้เชื่อเถอะว่า..ความละเอียด

       อ่อนไม่ใช่ธรรมชาติของผู้ชาย

                       TO BE CONTINUE

       http://www.kapook.com  

     ถึง..คนที่สละเวลามานั่งอ่านเรื่องราวไร้สาระของแป้ง

           ไม่รู้จะเริ่มพิมยังไง..นี่เปนการพิมครั้งที่สอง หลังจากทำเสร็จแล้วกดไม่ติด เริ่มทำใหม่หมด..สิ่งที่อยากจะ

    ระบายออกมาครั้งนี้..แค่หน้ากระดาษที่ทำมาคงไม่พอ..เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับแป้งในช่วงนี้ เวลานี้..ไม่เข้าใจว่า

    มันเกิดอะไรขึ้น..งานที่อยากทำ สิ่งที่รักที่สุด..ตั้งใจทำมันเต็มที่สุดท้าย..ไม่ได้ทำงานที่นั่นต่อด้วยเหตุผลเล็กๆ

    แค่ว่าประสบการณ์ไม่เพียงพอ (2ปีมันน้อยเหรอ) เพื่อนหลายคนปลอบใจ เราอาจไม่มีดวงกับที่นี่โอเคแป้งยอม

    รับ..แต่เพียงแค่เสียใจ ตรงนี้จะพยายามเริ่มต้นใหม่..หาที่ใหม่..กับบางสิ่งที่เราทุ่มเทลงไปมาก ๆ ห่วงใย แคร์

    แต่สุดท้ายกลับกลายเปนย้อนกลับมา ทำให้เรารู้สึกแย่..เหมือนเปนคนผิด อยากระบายความรู้สึกแย่ ๆนี้ออกมา

    ตอนนี้พูดอะไรไม่ออก ต่อไปจะทำตัวยังไง วางตัวยังไง ทุกอย่างที่เคยพยายามปรับตัวใหม่ กลับกลายเปนว่าแป้ง

    เหมือนไม่เคยได้เปลี่ยนแปลง..กำลังใจที่เคยมีให้มันหายไปในไม่รู้ รู้แต่ว่ามีคำพูดคอยแต่จะกระทบกระเทือน

    จิตใจหลาย ๆ อย่าง กลายเปนคนคิดมาก เครียดลงกระเพาะ เสียใจ เสียความรู้สึกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น..พูดไม่

    ออก..อยากกลับไปเปนคนร่าเริงเหมือนแต่ก่อน ไม่อยากเจอแต่เรื่องที่มันแย่มากไปกว่านี้อีก..ที่จิงอยากจะพิม

    อะไรที่มันระบายออกมาอีกตั้งมากมาย แต่แค่นี้ก้อทำให้รู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง..หลังจากนี้ต่อไปสเปซแป้งจะไม่มี

    ไดอารี่แบบนี้อีก มันจะเปนอันแรกและอันสุดท้าย..ขอบคุณที่มาเสียเวลานั่งอ่านนะ และขอโทดถ้าสำหรับใคร

    ก้อตาม ที่ไม่พอใจกับไดอารี่ครั้งนี้ของแป้ง ขอเวลาไม่นาน สเปซนี้คงกลับมาสดใสอีกครั้ง..

                                                                                                                    ขอบคุณนะ..ขอโทดนะ..

                                               วันนี้ได้เข้ามาดูสเปซจนได้..อิ๊ ๆแว่บเข้าจากที่ทำงาน อ่าน

                                          ดูแล้วรู้สึกสำนึกผิดง่า..ไม่ได้เข้ามาอัพ..แต่มีคนเข้ามาบ่อย ๆ

                                         ใช้ไม่ได้เรยง่ะ..ตอนนี้เลยแอบอัพจากที่ทำงาน..(ปลอดคน งิงิ)

                                         เอารูปน้องแมวมาทำเล่น ชอบจังน่ารักอ่ะ..อ้อ เด๋วว่าง ๆนะจะเอา

                                         เรื่องแป้งมาพิมให้อ่านปามาณว่าเกี่ยวที่ทำงานใหม่และการเดิน

                                         ทางอันแสนทรหด..หึหึ ว๊า พื้นที่หมด..โปรดติดตามตอนต่อไป..

                                                                                     คิดถึงเหมียนเดิม .. หุหุ ..

  TO..เพื่อนที่น่ารัก ๆ ในสเปซของแป้ง

      งาย  ซับโหยวว..อิอิ..หายไปนานเลยเนาะตรู - -"

  ดีจัยง่ะ ยังมีคนเข้ามาดูอยู่เรื่อย ๆ แฮะ เพื่อน ๆ สเปซแป้งนี่

  น่ารักจิง ๆ อ่า.. รู้สึกผิดที่ไม่ค่อยได้เข้ามาอัพแฮะ..

      ได้งานทำแล้วล่ะ ๆ ต้องมาอัพเดทข่าวสาร หึหึ....

  คราวที่แล้วทำบล็อกตกงาน คราวนี้ทำบล็อกได้งานมั่งละกัน

  เนาะ..ตอนนี้แป้งได้งานใหม่แล้วล่ะ เพิ่งเรื่มงานมาได้ไม่เกิน

  1 อาทิตย์เลยอ่ะ..ที่ทำงานใหม่ เพื่อนใหม่ หนุกดี ~^v^~

  อยากดูเวปของที่นี่มะ เอาไปเรยย..

++ www.studiocerebrum.com ++

           ช่วงนี้คงไม่ค่อยได้มาอัพบ่อย ๆ แล้วล่ะ เฮ้อ.. -*-

  ต้องทามงาน (ที่จิงเล่นเกม) งานคงจะเยอะอ่ะ (ที่จิงเกมตอน

  นี้กะลังติดพัน ) แต่ยังไงก้อจะพยายามเข้ามาอัพบล็อคบ่อย ๆ

  นะคะ ม่ายหนีไปไหน..สัญญา สัญญา ถึงแม้ว่าบล็อคช่วงนี้จะ

  ออกแนวเข้เกียจไปนิด ก้อจามาอัพนะกั๊บ..

      สำหรับขนมสุดสวย รูปที่สัญญายังมะลืมนะเคอะ

  ใจเยน ๆ นะก๊า..